InDesigner

Temat stylów  jest bardzo obszerny. Na początek kilka podstawowych zagadnień.

Do czego w ogóle służą style?

Używa się ich do formatowania znaków (style znakowe – Charakter Styles) i akapitów (style akapitowe -Paragraph Styles).  Style są fantastycznym narzędziem bardzo ułatwiającym i przyspieszającym pracę.

Załóżmy że masz 24 stronicowy katalog. Na każdej ze stron jest 20 podpisów, a każdy podpis składa się z 4 różnych elementów: 1. nazwa produktu, 2. opis produktu, 3. producent/sklep, 4. cena.

Na każdy z tych elementów zakładasz oddzielny styl, a żeby jeszcze ułatwić sobie sprawę przypisujesz mu skrót klawiaturowy. Wtedy jednym klawiszem nadajesz formatowanie całej linijce. Bez tego narzędzia musiałbyś kolejno: 1. nadać odpowiedni font, 2. nadać wielkośc, nadać interlinię lub odstępygórny/dolny, nadać ewentualnie kolor. A to dopiero jedna linijka, zostały nam jeszcze trzy. A to dopiero jeden podpis.

To byłoby straszne. 24 strony razy 20 podpisów razy 4 linijki. Nie chcę nawet liczyć.

Styli używa się praktycznie do każdego elementu tekstowego w dokumencie. Oczywiście nie ma takiego przymusu, ale każdy profesjonalista absolutnie nie wyobraża sobie bez nich pracy.

Używając styli można dosłownie jednym kliknięciem (no może trzema) zmienić wygląd tekstu bądź znaku. Wystarczy że zmodyfikujesz styl bądź jego element (np. font) a on automatycznie zmieni się w całym dokumencie. Nie musisz go zmieniać na 24 stronach w 480 podpisach. Fantastyczne prawda?

To tyle na początek. Jeśli chcesz poćwiczyć tworzenie styli, znajdują się one w Type/Paragraph Style lub Type/Charakter Style.

Jeśli będziesz mieć problemy zadaj mi pytanie tutaj

W InDesign możesz zablokować poszczególne elementy znajdujące się na stronie. Co to znaczy zablokować? Nie możesz ich wtedy przesuwać , ale możesz je kopiować, wklejać i modyfikowac ich zawartość.

Możesz edytować tekst jak i zdjęcia. Jeśli chcesz wstawić inne zdjęcie zaznacz obiekt i użyj polecenia Edit/place. Możesz zminić też  np. kolor tła. Aby zablokować obiekt użyj polecenia Object/Lock Position.

Gdy będziesz chciał przesunąć obiekt pojawi się znaczek kłódki. Aby odblokować uzyj polecenia Object/Unlock Position.

A jeśli chcesz całkowicie zablokować jakiś element, bez możliwość jakiejkolwiek edycji? To też można zrobić, musisz wtedy zablokować całą warstwę na której znajduje się obiekt. Więc jeśli planujesz jakieś stałe elementy najlepiej od razu ułóz je na oddzielnej warstwie.

Więcej na temat warstw znajdziesz w tym poście Warstwy/Layers

Jeśli masz pytania zadaj je w komentarzu lub tutaj.

Postaram się odpowiedzieć w blogu lub biuletynie.

Jeśli interesują cię video-lekcje zapisz się na priorytetową listę tutaj.

Powiadomię cię w pierwszej kolejności o lekcjach.

Zapytano  mnie w jaki sposób wstawić ramkę z  tekstem pomiędzy już istniejące ramki, tak aby tekst przelewał się również przez nowo dodaną ramkę.

Nie wiem czy to jasne, namaluję ci to

Czyli chcesz wyrzucić różową aple ze str 2 i wstawić tam tekst z numerem 3.

Read the rest of this entry »

Często podczas pracy z dokumentami tekstowymi musisz wprowadzić znaki, które nie występują na klawiaturze np. paragraf lub litery akcentowe występujące tylko w danym języku.

Można je wprowadzić z klawiatury jeśli znasz odpowiedni kod.

Ale jeśli rzadko korzystasz z tych znaków, prościej jest wprowadzać je ze specjalnej palety Glyphs/Glify. Znajdziesz ją w górnym rozwijalnym menu Type/Glyphs.

Jak to się robi? Stań kursorem w miejscu w tekście gdzie chcesz wprowadzić znak, otwórz paletę i kliknij dwa razy na dany znak. To wszystko!

Zwróć uwagę że w zależności od fontu paleta z glypsami też się zmienia, nie zawsze występują wszystkie znaki. A tak to wygląda przy foncie Verdana.

Jak widzisz w tym foncie jest baaaardzo dużo znaków specjalnych.

Tak jak Photoshop i Illustrator InDesign posiada warstwy. Być może znasz te programy i wiesz że zarządzanie warstwami jest w tych programach dosyć rozbudowane. Niestety InDesig nie posiada tak wielu funkcji.

Ale zacznę od tego do czego wogóle służą warstwy. Za ich pomocą możesz dzielić elementy których używasz i umieszczać je oddzielnie. Często stosuje się warstwy do rozdzielania tekstu i grafiki.
Tworzysz sobie dwie warstwy (Paleta Warstwy/Layers), klikasz na mały trójkącik z prawej strony palety–>New Layer lub klikasz na dole palety na ikonę (po lewej od kosza – zresztą innej tam nie ma . Żeby utworzyć drugą warstwę możesz powtórzyć czynność lub przeciągnąć istniejącą warstwę na ikonę na dole.

Read the rest of this entry »

W InDesign przypisy można zrobić w prosty sposób. Ale zaczniemy od tego że przypis składa się z dwóch elementów: znaczek odniesienia w tekście (zazwyczaj cyfra, gwiazdka) i  objaśnienia, (zazwyczaj na dole strony, ale może być też  na końcu rozdziału lub publikacji).

Aby wstawić przypis do dokumentu:

1. Umieśc kursor w miejscu gdzie ma być odnośnik

2. Wybierz Type/Insert Footnote (Tekst/Wstaw Przypis Dolny). W miejscu gdzie był kursor  pojawi się znaczek odniesienia a kursor przeniesie się na dół strony.

3. Tam możesz wpisać odpowiedni tekst.

Możesz oczywiście zmieniać styl przypisu w zależności od preferencji.

Wybierz Type/ Document Footnote Options (tekst/Opcje przypisu dolnego). Tam wybierz Numbering and Formating. W Stylach możesz wybrać rodzaj numerownia (np. cyfry rzymskie, arabskie, cyfry itd.)

Przypisy mogą rozpocząć się od każdej strony, rozkładówki lub sekcji z osobna. Musisz wybrać wtedy opcję Restart Numbering Every (Wznawiaj numerację co) i wybierz z listy odpowiednią opcję.

To są podstawowe opcje, jeśli masz pytanie lub problem zadaj pytanie tutaj.

Skrypt  możesz ściągnąć tutaj

Wymagania:

Adobe InDesign CS, CS2 lub CS3, Mac OSX lub Windows.

Należy skopiować plik skryptu (w wersji angielskiej – scriptname_EN.js lub polskiej – scriptname_PL.js) oraz (jeśli jest) plik konfiguracyjny (scriptname_prefs.txt) do katalogu Presets | Scripts w katalogu instalacji InDesigna.

Zwykle są to:

Read the rest of this entry »

Wiszące spójniki to pojedyńcze litery na końcu wiersza takie jak z, w, o, i itd.  Zostawianie takich spójników jest absolutnie niedopuszczalne.

Przy projektowaniu małych prac możesz ewentualnie przenisić je ręcznie. Ae już  podczas składania np. ksiązki jest to niemożliwe.

Na szczęście jest skrypt który pozwala na automatyczne przenoszenie wiszących spójników. Możesz go ściągnąć z tej strony.

Dostałam takie pytanie:

Jest obiekt lub text.
….pragnę żeby był czarny ..czyli K=100 a reszta CMY=0
W zakładce, tej wysuwanej po prawej tworzę próbke koloru:
C=0, M=0, Y=0, K=100
…no jest sobie (obiekt tudzież czcionka) czarna …niby

Zaznaczam znowuż ten zacny obiekt i chcę sprawdzić próbnikiem koloru (tym po lewej w menu Narzędzia) …i
C=75, M=68, M=67 K=90

…dlaczego??

Read the rest of this entry »

Kerning to pojęcie określające modyfikację odstępu pomiędzy dwoma konkretnymi literami. Odstępy te powinny być tak zaprojektowane aby tekst łatwo się czytał i światło między literami był równomierne.

Każdy font ma zaprojektowane te odstępy przez swojego twórcę. Nie zawsze jednak to dobrze działa. Dlatego stosuje się kerning czyli modyfikację odstępu między dwoma konkretnymi znakami. Kerning może być dodatni (ściągamy odstęp) i ujemny (rozszerzamy odstęp). Częściej stosowany jest kerning ujemny.

Odpowiednie ustawienie kerningu ma bardzo duże znaczenie przy pojektowaniu. Problemy występują najczęściej przy dużym stopniu pisma np. w tytułach i wielkich literach.

Kerning ma fundamentalne znaczenie przy projektowaniu logotypów oraz innych ,,zabawach” z liternictwem.

W InDesign kerning ustawisz w palecie Charakter.

Jeśli chcesz zobaczyć video-lekcję zapisz się na listę powiadomień tutaj.